Herfst

Herfst

geplaatst in: Blog | 1

Dit maal geen blog over haken of vilt maar gewoon over de herfst. Het seizoen wat bij mij altijd dubbele gevoelens oplevert. Om maar te beginnen met het positieve; de prachtige tinten van de bomen die langzaam verkleuren. Op een zonnige dag door het bos struinen is dan heerlijk. Het zachte licht door de bladeren en takken schijnt. De geur van de herfst opsnuiven.

Maar ja….. Ten eerste zijn natuurlijk niet alle dagen in de herfst zonnig, maar guur, koud, nat en somber. Ten tweede, de blaadjes vallen ook zo snel als ze eenmaal verkleurt zijn en misschien merk je het al in mijn toon, dat is niet mijn favoriete deel van de herfst. Vaak moet ik wennen aan de kale bomen, het trieste weer buiten en het donker. En ik ben niet de enige.
Ik weet ook dat er een aantal mensen zich al verkneukelen bij het feit dat het eerder donker wordt, de gordijnen dicht mogen en de kaarsjes aan omdat dat zo gezellig is. Daar hoor ik niet bij. Ik prefereer lange warme zomeravonden, nog lang buiten zitten met een goed glas rosé boven de herfst.

Maar goed, aangezien je niets tegen die herfst kan beginnen, hij komt toch wel, probeer ik er wat van te maken. Zoals in mijn patio. De zomerbloeiers zijn verdwenen en mijn Aloe Vera’s en andere vetplanten staan op het punt om naar binnen te verhuizen. Wat overblijft is een kale bende 🙁 Aangezien de patio tussen de woonkamer en keuken ligt, probeer ik het toch wat op te vrolijken. Een flinke pot met heide en violen om te beginnen. De handige vader die ik heb, heeft voor mij wat houten kratjes gemaakt en die heb ik aan de schutting bevestigt. Tja, en wat zet je erin? Een paar oude wekpotten van moeders, wat conservenpotjes versiert met wat touw en kant en wat kitsch servies van de kringloop (of oude meuk als je het zo wil noemen).
Op tafel wat kalebassen en een krans gemaakt van beukenblad. Ja, gevallen blaadjes inderdaad. Ik vind ze toch mooi 😉 ’s Avonds wat kaarsjes aan in de potjes, tja, je moet wat…. Voor nu vind ik het goed zo en is het in ieder geval geen kale bende, maar stiekem kijk ik nu al uit naar de tijd dat het langer licht wordt en de eerste groene blaadjes weer aan de bomen verschijnen….

Een Antwoord

  1. Hoi Esther, Ik heb je genomineerd voor de Liebster Award. Zin om mee te doen? Neem dan een kijkje op mijn blog!
    Liefs, Norah

Laat een reactie achter